Kaapstad van boven

Lieve vrienden en familie,

Weer een week voorbij, we zijn alweer bijna een maand in Kaapstad! Over de week op stage kan ik helaas niet veel vertellen. Vooral veel computerwerk gedaan en we hebben een gesprek met onze begeleiders Colleen en Clinton gehad. Colleen hadden we toen voor het eerst gezien, zij zal uiteindelijk ons werk beoordelen.. Ze werkt op in het ziekenhuis, afdeling microbiologie en is arts microbioloog (denken we). Tijdens het gesprek gingen we ons onderzoek bespreken, (toch) carbapenemase resistentie in Enterobacteriaceae. Nog een heel breed onderwerp, maar tijdens ons labwerk zal er wel meer een lijn in komen en zullen we allebei onze eigen weg gaan. Ik zal het proberen uit te leggen waar we ons de komende maanden mee bezig houden..

Misschien heb je wel eens gehoord van MRSA en EHEC uitbraken, een wereldwijd groot probleem. De bacterien die dit veroorzaken zijn resistent voor veel antibiotica. Carbapenem is een antibiotica dat wordt gebruikt wanneer de andere antibiotica niet meer werken, het is een soort laatste redmiddel tegen bacteriele infecties (daarna heb je alleen colestine nog maar dit is een heel zwaar antibiotica). Maar de bacteriën ontwikkelen steeds meer maniertjes om deze antibiotica tegen te gaan, dit doen ze door enzymen (= een stofje dat iets kan omzetten) te produceren: carbapenemase. Een stukje DNA (gen) bepaalt of de bacterie dit enzym produceert of niet (wij gaan op zoek naar dit gen). Carbapenemase zorgt ervoor dat de antibiotica voordat hij aankomt bij de bacterie al uitgeschakeld wordt. Hierdoor kan de bacterie gewoon z’n gang gaan. Enterobacteriaceae zijn bacteriën die zich bevinden in ons darmstelsel. Voorbeelden van Enterobacteriaceae zijn Klebsiella en Escherichia coli, deze kunnen carbapenem resistent worden. Zolang er geen nieuw antibiotica wordt uitgevonden, zullen de bacteriën steeds meer maniertjes vinden om de antibiotica tegen te gaan. Omdat carbapenem een van de laatste redmiddelen is het best een eng idee te weten dat er steeds meer resistentie tegen is. De vraag is waar eindigt dit verhaal... Ik hoop dat jullie niet halverwege zijn afgehaakt, en dat het een beetje duidelijk is waar ik mee bezig ben. Helaas hebben we ook nog niet op het lab gestaan.. Clinton heeft ons gezegt dat het waarschijnlijk maandag zover is! Dan wordt ons het werk op het lab uitgelegd, omdat we nog weinig ervaring hebben met DNA, PCR etc. (we zijn zelf meer diagnostiek geschoold). Dus er valt nog veel te leren!

Onderweg naar stage hebben we in een horrortaxibusje gezeten. We denken dat hij wel 3 mensen aan had kunnen rijden en een botsing of 10 kunnen maken. Zelfs de Zuid-Afrikanen voor ons kregen het er warm van; ‘I don’t like this taxi, I don’t like this taxi!’. Overal langs scheuren en door de kleinste gaatjes piepen. We waren blij dat we eruit waren.. Onderweg naar huis lopen we altijd de tafelberg tegemoet. Katelijne (van de organisatie 4exchange) had ons aan het begin verteld dat de tafelberg er elke dag anders uit ziet. Het is heel apart maar het is echt zo, op de terugweg verbazen we ons erover hoe verschillend de berg eruit kan zien. De ene dag is het super helder en kan je elke steen, rots zien. De andere dag is de berg donkerder en hangt een mistige waas over. De andere keer proberen de wolken de berg over te komen, dus wanneer ze erover komen vallen ze gelijk naar beneden, een soort dekentje over de berg. Echt mooi!

Woensdagavond zijn we met Pieter naar OBZ geweest, een cafetje (vlakbij het ziekenhuis) waar ze live muziek spelen. Iedereen kan als hij zich opgeeft een nootje zingen of een muzieknootje spelen. Het was heel gezellig maar helaas hadden we het niet getroffen met de optredens, de artiesten waren niet al te goed.. Pieter was al meer geweest en zei dat he de andere weken wel goed was.. Ach volgende keer beter! Zaterdag zijn we de stad in gegaan, het zou heel slecht weer worden met storm etc. Nou we hebben er weinig van gemerkt, wat je in Nederland een wisselvallige dag noemt was hier ‘heel slecht weer ’ (of ze kunnen het slecht voorspellen). Maar alle winkels sluiten hier al om 3 uur op zaterdag!  Veel te vroeg.. Op straat waren in de verte djembé’s te horen, dat zijn afrikaanse trommels. Op de muziek waren er kinderen aan het dansen en zingen in afrikaanse stijl. Erg leuk om te zien, en gaf ons weer meer het gevoel in Afrika te zijn. In de Kaapstad lopen ook veel Nederlanders hebben we gemerkt, je kan ze best makkelijk herkennen haha. Ben je naar een optreden van dansende kinderen aan het kijken staan er achter je Nederlanders te praten. Sta je in een winkel, lopen er meer Nederlanders rond, bij een ford en een markt ook Nederlanders. Je kan wel merken dat Kaapstad in trek is! Ook verdacht dat best wat mensen vragen of we uit Duitsland komen.........

Zondag had Loes (een klasgenootje van Avans) het idee om Lions Head te gaan beklimmen. Lions Head is een berg in Kaapstad (naast de tafelberg) van 669 meter en is te zien vanuit heel de stad. Bovenop heb je een heel mooi uitzicht over verschillende kanten van de stad. Het begin van de berg begint niet zo stijl, maar halverwege is het klauteren geblazen. Onderweg was het druk met mensen die zowel naar boven gingen als naar beneden. De klim duurt ongeveer een uur, en het laatste half uur is het veel de rotsen op klimmen. In de rotsen waren haken geplaatst waar je op kon staan, en ketingen om je aan vast te houden. Was echt leuk en avontuurlijk om te doen, en goed voor de beenspieren natuurlijk! Na een uur waren we dan boven. Wat een mooi uitzicht over Kaapstad! Aan de ene kant was het centrum te zien en aan de andere kant de baaien, waaronder camps bay. Natuurlijk een hele fotoshoot gehouden! Het viel ons ook op dat er heel veel honden mee de berg op werden genomen, soms met veel tegenzin. Zelfs een tekkel! Het arme beestje.. Na Lions Head waren we nog even het centrum in gegaan. Loes had van haar kamergenootje gehoord dat er leuke djembé lessen waren. Dat moesten wij natuurlijk ook even proberen! Na even zoeken hadden we het winkeltje gevonden waar de lessen werden gegeven. Twee donkere mannen gaven de lessen buiten op straat! Was in het begin wel erg lachen met onze geweldige djembé kunsten.. Maar na een uur kregen we het al onder de knie (vonden we zelf). Er waren nog 3 andere bij maar die hadden al wat meer lessen gehad en waren best goed. De djembés maakten best veel geluid en was door de straten te horen. Trok natuurlijk best wat publiek en mensen die nieuwsgierig waren. Na twee uur waren onze handen helemaal rood en dik geworden en was het tijd om te stoppen. 

Ik had verwacht deze keer niet zo’n lang verhaal te vertellen omdat we niet heel veel gedaan hebben. Mijn excuses, het is toch weer een behoorlijk verhaal geworden. Ohja, bijna vergeten te melden. De Gardenroute is gepland, van 14 tot 22 december gaan we de zuidkust verkennen! Onderweg hebben we een lodge geboekt in het “Garden Route Game Reserve”, een natuurreservaat waar de big 5 te zien zou zijn. Hierbij zitten ook 2 safari’s eentje aan het eind van de middag en een met zonsopgang. En 3 januari gaan we naar de haaien! Gezellig (witte) haaien spotten in een kooi in de zee. Spannend maar wel heel tof! (Hier om een indruk te krijgen: http://www.sharkcagediving.net) Oke, nu stop ik.

Veeeeel liefs!

Laatste foto's

Reacties 6

angeline 26-11-2012 08:44

wauw Moniek wat een verhaal weer! Ik kijk alweer uit naar het volgende verhaal. Geniet er maar van hoor!!

Anneke en wil 26-11-2012 09:22

Nou geweldig Moniek en wat kan jij beeldend schrijven ik zie alles zo voor me.
Ik geniet van jou verslagen en vind het toppy voor jullie.
Goed oppassen hè.
Groetjes tante Anneke en oom Wil en Doortje .

Ma en pa 26-11-2012 12:15

Heerlijk om je verhalen te lezen Moniek!
xxx

john 27-11-2012 11:27

hoi moniek,
Je verhalen zijn prachtig en je werk wat je doet is toppie,hopelijk heb je sucses.
En als naar de haaien ga ,hou afstand anders hebben we geen MONIEKSKE meer.
Groetjes John

Threes 28-11-2012 12:39

Je onderzoek lijkt me echt leuk en heel relevant!
Voorzichtig met de haaien.....

Succes en veel plezier en groeten van het codt lab...
Threes

Johan en Ria 30-12-2012 18:18

Spannend hoor zo op het puntje zitten van die rots. Of als het vrijheidsbeeld van Afrika door Lobke.
Jullie zijn aardig getruct met de camera. Hartstikke mooi om je zo te volgen. Ik kan er echt van genieten.
ps.Nog geen sneeuw hier.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer