Geniet met volle teugen zulke tijd komt nooit teru

terug!* paste niet meer in de titel ;)

Lieve vrienden en familie,

Het is alweer twee weken geleden dat ik er iets heb opgeschreven, vorige week was ik kei druk met mijn verslag. En hadden niet heel veel gedaan dus ik dacht ik sla een weekje over. Maar alles gaat nog steeds heerlijk hier! Op het lab waren we druk bezig met de PFGE, eht is gelukt maar heb niet het gewenste resultaat gekregen waardoor het weer overnieuw moest. De PFGE duurt ongeveer 4 dagen, dus het is niet iets dat je snel ff over doet. Na wat aanpassingen heb ik weer een ander resultaat gekregen, nog steeds niet het gewenste maar het is weer iets waar ik over kan schrijven in mn verslag. Het was wel even stressen op het lab, weer lange dagen en experiment dat niet helemaal mee zat. Dan ook nog het verslag wat een deze dagen af moet zijn.

Het programma Nick en Simon in Zuid-Afrika was vorige week op tv. Ik weet niet of jullie het gezien hebben maar op een gegeven moment speelde ze een liedje in Kaapstad (longstreet) in een cafetje. Nou daar waren wij dus ook bij aanwezig! Carlo heeft die avond twee keer zn tv-debuut gemaakt, vol zingend en lachend in beeld. Haha hij was er zelf heel erg blij mee toen hij het terug zag. Janneke werd geintervieuwd door Nick en Simon echt leuk om terug te kijken!

Vrijdagavond hadden we een gezellig etentje met collegas. Er werd lekker gedanst, piano gespeeld, hamburger gegeten, nieuwe mensen ontmoet. Was gezellig! Zaterdag zijn hadden we Reinout en Jeroen een Shelby gehuurd. Ik geef echt helemaal niets om auto’s maar de mannen waren er ziels gelukkig mee. Carlo, Janneke en ik reden achter hun aan in de chico. De oogjes van de mannen waren tijdens het rijden helemaal aan het glinsteren, met een dikke lach reden ze achter ons aan, ik met de camera half uit de auto hangend foto’s maken. Via camps bay, cheapmans peak, houtbay naar builders beach gereden. Iedereen van de groep had al pinguins gezien, behalve ik. Gelukkig reden we daarlangs en maakte we een stop bij het stand. Ik ook weer gelukkig, de pinguins kon ik ook weer afstrepen. Wel heel apart om te zien in dit warme land, pinguins op het strand! Vervolgens wilden we doorrijden naar Kaap de Goede hoop. De Shelby voorop wij daarachter, Jeroen zegt tegen Reinout laat dat ding eens lekker vlammen. Reinout doet dat, maar iets te wild (blijkbaar). Wij vanuit de chico zagen van achteren iets kapot springen en over de weg gaan. Gelijk de Shelby aan de kant gezet en gekeken wat er aan de hand was. Gelukkig waren de mannen handig met auto’s en wisten al snel dat het verkeerde boel was. Het bedrijf gebeld, en einde verhaal van de Shelby. Zo zonde, ze hadden de auto voor een dag en na 3 uur hield hij er al mee op. Dus de reis ging verder met zn 5en in de chico op weg naar Kaap de Goede hoop. De rest was er nog niet geweest, ik wel maar had nog geen baboons gezien. En ja hoor, daar zaten ze ons op te wachten! Jeroen had een tas met eten vast daar kwamen ze gelijk op afrennen. Het zijn wel hele gemene beesten hoor, en kijken echt duivels uit hun ogen. Vervolgens naar het uiterste puntje van Kaap de goede hoop gelopen, verder dan het toegestaande pad. Was mooi! Op de terugweg zijn we via Kommetjie gereden en weer terug anar het hotel. Het was een lange vermoeiende en mooie dag. ’S avonds zijn we naar Food Bazaar gereden en daar lekker gegeten. ’S Avonds was de verjaardag van Marianne in het hotel, ook weer erg gezellig en daarna lekker naar Longstreet gegaan met zn allen! Het was weer een gezellige avond!

Zondag hebben we een dagje niets gedaan, lekker bij het zwembad gezeten. Een gedichtje voor mn moeder gemaakt want het was moederdag! Ze vond het echt leuk! ’s Avonds een hapje bij JC gegeten en een filmpje gekeken.

Vorige week waren de mannen naar Durban voor stage, voor twee dagen. En Carlo had de chico, dus zijn we met enige vertraging naar Signal Hill gereden waar we nog de laatste minuut hebben kunnen zien van de zonsondergang. Weer super mooi met uitzicht over de stad vol lichtjes en de sterren natuurlijk! Geluksmomentje! Donderdag waren de mannen weer terug gekomen en zijn we ’s avonds een potje gaan poolen in de Shak. Dit weekend konden we niet op stap dus dan daar maar even het cafe in.

Vrijdag was het dan zover we gingen naar Cederberg. De eerste week dat we hier in Zuid-Afrika waren hadden Lobke en ik een to-do-lijstje gemaakt. We hebben zo ongeveer alles kunnen wegstrepen alleen Cederberg stond er nog op. Gelukkig wilde Janneke e rook heel graag heen dus die heeft het een beetje op poten gezet. Eerst was het nog een heel gedoe met regelen, welk weekend het zou worden. We wilden met 11 man gaan, voor niet iederen kwam het goed uit. Maar utieindelijk hebben we dit weekend kunnen prikken waarmee we met zn alle gingen! Een vriendin van Shaar en Lee uit Nederland, Romee, is hier net een week en ging ook gezellig mee. Bereid je voor dit gaat een lang verhaal worden. Cederberg ligt ongeveer 3 uur rijden van Kaapstad af, richting het noorden. Het is een bergachtig gebied met veel onverharde wegen, je kan er mooie hikes doen en veel dingen zien. Het is een van de dingen die je hier in Zuid-Afrika gedaan moet hebben. We waren van plan om ook een hike te doen van 7 uur door bergachtig gebied! Zo lang had ik nog nooit gehiked dus was wel even spannend hoe dat zou gaan. Maar goed, vrijdag op stage maar proberen om vroeg weg te kunnen. Om 2 uur zouden we bij het hotel weg rijden, dus wij hopen op geen positieven vanuit het ziekenhuis zodat we lekker optijd weg konden. Hm, tegenvaller 4 positieven. Die hadden we er na een uur ingeknald dus konden daarna naar huis, dachten we! Waren onze spullen aan het pakken tot onze begeleider nog even lagns kwam. Altijd zo leuk aan onze begeleider op de meest onmogelijke tijden en momenten komt hij nog met klussen aanzetten. Moesten we een sample gaan zoeken in de -80 graden vriezer, maar het sample was kwijt. Na een uur zoeken hadden we hem eindelijk gevonden dus konden we snel naar huis. Het was ondertussen al 2 uur. Met tintelende en opgezwollen vingers snel richting huis gegaan en daar de spullen ingepakt. We dachten slim te zijn en alle beddegoed (voor 11 man) mee te nemen uit het hotel zodat we die konden gebruiken in de hutjes in Cederberg. Alle auto’s waren volgepakt met spullen, boodschappen en beddengoed, dus konden we op pad. De bewaking het hotel vond het alleen niet zo’n goed idee dat we zomaar alle beddengoed en kussens meenamen het hotel uit. Dus die konden we weer achterlaten helaas. Na 3 uur rijden kwamen we aan bij de hutjes waar we 2 nachten zouden overnachten. Het zag er allemaal verzorgd en netjes uit. 3 hutjes voor 11 man, met keuken, badkamer, braai, picknicktafeltje. Alles wat we nodig hadden voor een gezellig weekendje was er. We kwamen ongeveer rond 6 uur savons aan, net voor het donker. De braai werd al aangestoken, iedereen was er behalve Manon en Janneke. Die gingen met het bakkie (soort Pick-up) naar Cederberg maar reden een eindje achter ons. Na een uur wachten begonnen we ons toch wel zorgen te maken en rond kwart over 7 gingen de mannen met 2 auto’s op pad om te zoeken naar de dames. Het was ondertussen al pikke donker in the middle of nowhere. Lob, Shaar, Lee, Room en ik bleven achter bij het hutje in afwachting wat er zou gebeuren. Geen eten, geen drinken want dat zat in het bakkie van Janneke. We hadden afgesproken dat ze om 8 uur weer terug zouden komen naar het huisje. We hadden daar ook geen bereik met de telefoons dus konden niets meekrijgen van of ze gevonden waren of niet. 8 uur, geen auto’s geen mannen en geen Manon en Janneke. 9 uur, nog steeds niets. Toen werd het wel heel laat, ze zouden net als ons rond 6 uur half 7 al aangekomen moeten zijn bij de huisjes, dus er moest wel iets gebeurd zijn. Ondertussen hadden we al 100 theorien bedacht van wat er gebeurt kon zijn. 10, uur nog steeds geen mannen, geen auto’s en geen Manon en Janneke. Na 4 uur naar het vuur staren zijn we toch maar naar binnen gegaan want het was wel erg afgekoeld. Het is echt niet fijn om zolang in spanning te zitten en niet wetend wat er aan de hand is. Gelukkig was ik in slaap gevallen rond een uur of 11, want we konden toch niets doen. Toen werd ik om half 1 wakker, staan de mannen met een geschrokken Manon en Janneke in de kamer. Het volgende was er dus gebeurd, naar Cederberg moesten we een afslag naar rechts hebben. Deze hadden de meiden gemist en waren ongeveer 100 km doorgereden tot ze bij een stadje kwamen. Toen ahdden ze door dat het niet goed zat en zijn terug gereden. Ondertussen hadden wij geen verbinding meer met de telefoons dus ons konden ze ook niet meer bereiken. Op de terugweg hadden ze een lekke band gereden dus stonden in the middle of nowhere, in het donker, konden nergens heen. Toen de mannen aan het zoeken waren kregen ze weer verbinding en konden ze naar de dames rijden. Gelukkig waren er twee onbekende mensen die bij de dames bleven dus ze waren al die tijd niet alleen. Na een paar uur hadden de mannen de vrouwen gevonden en konden ze alle spullen overladen van het bakkie naar de andere twee auto’s. Geschrokken zijn ze weer terug gereden en hebben het bakkie daar achter gelaten. We waren allemaal wel erg geschrokkken van wat er gebeurt was. Maar gelukkig hadden we eten en drinken en hebben we om 1 uur snachts eindelijk ons avondeten gegeten. Het was uiteindelijk nog gezellig en zijn rond half 4 maar gaan slapen. Eerst onder de sterrenhemel met Ceder (de hond).  

Zaterdag ging de wekker redelijk vroeg half 9, die dag stond de hike van 7 uur op het programma! Die hike zou ons brengen naar de arch. Een soort hele grote muur van steen met daarin een gat en een soort bruggetje bovenop. Die foto hebben we al vaak voorbij zien komen, het is echt mooi om te zien. Het bakkie van Janneke stond nog steeds naast de weg en na enig overleg zijn we opgesplitst, Lobke en Reinout gingen met Janneke en Manon mee om het bakkie te regelen en de rest is de hike gaan doen. Onderweg veel aparte en grote stenen gezien. Echt bizar hoe die op elkaar kunnen liggen, net of het gewoon op elkaar gestapeld is. Heel moeilijk te omschrijven, hoop dat je het op de foto’s kan zien. Na 3,5 uur (onderweg 10x dood gegaan) kwamen we aan bij de Arch! Wat was het mooi om te zien! Het geeft een goed gevoel wanneer je ergens aankomt waar je 3 uur naar aan het hiken bent. Daar de nodige foto’s gemaakt en weer terug gegaan, want we moesten voor het donker weer terug zijn en hadden niet heel veel tijd. De terugweg ging een stuk makkelijker want was veel dalen. Veel gelachen en liedjes gezongen onderweg, was erg gezellig! Toen we terug kwamen bij het hutje was de rest ook net terug, ze waren de hele dag bezig geweest met het bakkie en de band vervangen. Gelukkig is dat ook allemaal goed gekomen. Daarna is de braai weer aangestoken door onze braaimaster Carlo en konden we lekker bij het vuur zitten. Met wat drank, braaivlees, veel gezelligheid en een camera die filmde hebben we echt een leuke avond gehad. Ik denk dat alle bekende Nederlandse liedjes voorbij zijn gekomen. Van Brabant, tot cafe aan de haven, tot scatman, tot het land van, tot rood, tot het is een nacht. De filmjes zijn geniaal geworden en konden er achteraf erg om lachen haha. Ook het liedje ’t donderd en ’t bliksemd kwam voorbij, met daarin de regel; Geniet met volle teugen, zulke tijd komt nooit terug. En toen dacht ik shiit, ik ben zo hard aan het genieten hier van iedereen en de omgeving, dit gaat inderdaad nooit meer terug komen! Dat was weer even een momentje van besef hoe mooi, goed, gezellig, tof, super we het hier hebben! De waterpijp deed ook goed zn best en bracht ons dichter bij elkaar! Uiteindelijk was het tijd om naar bed te gaan rond een uur of 1.

Zondag ging de rest de hike doen en wij zijn heerlijk op het gemakje opgestart. Rond 10 uur stond de braai alweer aan en konden we lekker gaan ontbijten met, schildpaddenvlees (nee hoor is gewoon iets met lam), popcorn, scrambeld gekookd ei, quali juice en marsmallows. Echt een heerlijke ochtend, lekker op het gemakje in de zon, bij de braai met zn alle chillen en lachen om de vorige avond. Weer een geluksmomentje! ’S middags eerst uitgecheckt, wel 3 uur te laat, maar ze vond het niet erg. 'Naughty people' dacht ze dat we waren haha. Daarna zijn we naar het Swemgat gegaan, een klein meertje met ijskoud water. De anderen hebben daar een verfrissende duik genomen en vervolgens nog ff gekaart. Shari was ondertussen op safari haha. De droge opmerkingen bleven van alle kanten komen. Daarna gechillt bij het hutje tot de rest terugkwam van de hike. Rond 5 uur weer terug gereden naar Kaapstad en daar hebben Manon en Janneke nog lekker voor ons gekookt. Vervolgens was iedereen gebroken en zijn we gaan slapen. Wat een verhaal is het weer! Nu weer heel hard aan mn verslag verder werken. Dat is nog ff stressen! En de laatste week op stage! Spannend spannend, maar komt zeker goed! Woensdag is onze Carlo jarig en zondag vertrekken we richting Namibie! Zooooveel zin in!! Ik hou jullie op de hoogte!

Dikke soen uit Suid-Afrika!

Laatste foto's

Reacties 4

Wil en Anneke 20-05-2013 15:16

Mooi en spannend verhaal hoor en dat hondje van de foto lijkt op Doortje van wie is die hond?of is het een zwervertje geef hem dan maar lekker eten hoor.
Geniet nog maar even want voor jullie is het nu echt aftellen nog een paar weken genieten.
Groetjes Wil en Anneke en Doortje .

Moniek 20-05-2013 16:17

Ja het was zeker een spannend verhaal! Hij lijkt wel een beetje op Doortje, maar deze is een paar maatjes groter. Het was echt een knuffelhondje zo lief. Hij was van de eigenaar dus werd goed verzorgd, al kwam hij wel verdacht veel bij ons langs en bij ons slapen We hebben hem Ceder genoemd! Groetjesss

toos en ben 20-05-2013 16:49

spannend verhaal Moniek! Gelukkig is het allemaal goed afgelopen!
Veel succes met je verslag maken en veel plezier in Namibie.
Geniet maar van je laatste weken, dat wordt nog afkicken als je weer thuis bent.
liefs Toos en Ben

Zoltan 21-05-2013 17:38

Hey Meid,

Wat een waanzinnig land. Dit ga je never, nooit, niet vergeten. Ik kan er helaas op je party niet bij zijn, weekend dat Toine bij mij is. Maar ik weet zeker dat het leuk gaat worden, ook zonder mij . Maar nu eerst nog genieten en heel veel plezier in Namibiƫ.

Zoltan

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer